Diferente Mundio

Temat: Kod Peszerowy i wiedza wspolczesna.
" /> "Okup za wlasna dusze."

Jeden z fragmetow zwoju zawiera obliczenia z tej praktyki, ktorej odzwierciedleniem sa rowniez przypowiesci w Nowym Testamecie. Cel; pozyskanie szesciuset tysiecy czlonkow tworzacych Nowy Izrael mial zostac osiagniety poprzez ewangelizacje trwajaca CZTERDZIESCI LAT pierwsze pokolenie milenium.
****************
Tu warto sie zastanowic nad czasem pobytu na pustyni Mojzesza z narodem wybranym. 40 lat to caly okres ewangelizacji , 4 lata to jeden pelen cykl dla kazdej z wychodzacych grup. W 40-letnim okresie mialy byc przygotowane wszystkie grupy by stworzyc Nowy Izrael. Pierwsze proby byly wlasnie za czasow Mojzesza.
Kiara
*******************
Kandydatow do wtajemniczenia grupowano po stu , zgodnie z essenskim obyczajem . Kazda setka przynosila by mine , czyli sto oplat inicjacyjnych wartosci pol szekla. Kazda oplata oznaczala przyjecie nowego czlonka , liczono ich wiec w ten sposob.
Rekrutacji i szkoleniu calej grupy miano poswiecic cztery lata. Misjonarz , ktory dostawal mine na pokrycie kosztow podrozy , przez rok szukal stu kandydatow, po czym spedzal z nimi cztery lata doprowadzajac ich do pelnego wtajemniczenia. Po czterech latach zbieral mine , sto oplat inicjacyjnych.
Miejscowy przywodca grupy , pracowal pozniej przez nastepne cztery lata , a jego praca przynosila kolejna mine. Gdy trwalo to przez czterdziesci lat przeznaczonych na ewangelizacje ,bylo dziesiec okresow przynoszacych dziesiec min. W ten sposob mina Misjonarza przynosila dziesiec min a on dobrze spelnial swe zadanie
Czteroletni okres rekrutacji i szkolenia byl typowy dla Azji Mniejszej, gdzie Zydzi prowadzili normalne pracowite zycie w miastach i na wsi.
W pewnych rejonach takich jak Aleksandria , kandydaci byli zainteresowani dluzszym okresem szkolenia, doprowadajacym czlonkow zakonu do szczebla mnichow. Ich nauka trwala lacznie siedem lat. Do tego dochodzil rok rekrutacji. W ciagu czterdziestu lat ewangelizacji bylo piec takich okresow. Zatem mina wykladana na Misjonarza przynosila piec min, a on solidnie wykonal swe zadanie, poniewaz dobrze wyksztalceni czlonkowie byli w cenie.
W odleglej rzymskiej prowincji miejscowi duszpasterze rownierz podjeli misje, lecz Judea byla daleko i woleli zatrzymac pieniadze w Rzymie niz posylac je do Jerozolimy.
Tak wiec dzialalnosc rzymskiego duszpasterza nie przynosila zadnego dochodu, a on byl surowo ganiony za swe antycentralistyczne poglady.
Przypowiesc Lukasza Ewangelisty o mnichach, zawiera wiec informacje o pierwotnej misji i jej finansowych podstawach.
Mowa w niej o czlowieku , ktory mial dziesieciu slug i kazdemu dal jedna mine. Dziesieciu misjonarzy ktorzy otrzymywali po minie dla siebie zeby miec na utrzymanie , ale mieli obowiazek znajdywania wyznawcow , ktorych szkolili. Nastepnie wyznawcy placili za owe wtajemniczania , w ten sposob Misjonarze zwiekszali ilosc wyznawcow i zasilali skarbiec)
Pierwszy wykorzystal swa mine do zarobienia dziesieciu nastepnych; drugi zarobil piec min. Pan -( rownoznacznik najwyzszej wladzy duchowej Ojciec, lub Papiez )
Lecz trzeci sluga ukryl pieniadze i zostal za to potepiony. Historia ta zawiera mnustwo szczegolow , ktore nie pasuja do prostego moralu, ze nalezy madrze korzystac z darow. Przypowiesc ta , oraz przypowiesc Mateusza o talentach ( w ktorej liczby zostaly podane w odmienny sposob, w rozbiciu na osiem prowincji zewnetrznych), stanowia czesc opisu pierwotnej organizacji podanego w wielu miejscach Ewangelji.

Misjonarze dawali wtajemniczonym nie tylko kamyk i nowe imie, ale i rozetke z godlem zakonu , do ktorego wstepowali. Pierwszych dwanascie tysiecy wtajemniczonych w Judei podzielono na "plemiona" nazwane od dwunastu pokolen synow Izraela ( Rubena,Symeona, Lewiego, Jozefa , i tak dalej...)
W istocie byly one zakonami religijnymi o roznych stopniach dyscypliny ( przygotowywujace do innych celow zyciowo-religijnych) i roznym obliczu politycznym. Godla zakonow odzwierciedlaly ich charakter; jeden z zakonow mial w godle owce - co znaczylo iz jego czlonkowie byli mieszkajacymi na wsi essenczykami, spadkobiercami krola pasterzy DAWIDA.
Drugi mial w godle golebia, co oznaczalo iz miluja pokoj; inni bedacy robotnikami mieli w godle wola.
Mozna powiedziec , ze wreczajac te rozetki w zamian za pol szekla misjonarze " sprzedawali woly, owce, golebie" i zmieniali religje w "targowisko".
Siedemdziesiat lat pozniej do misji trafil potomek jednego z tworcow Nowego Izraela, Jezus, syn Jozefa, syna Helego. Stanowczo sprzeciwial sie sprzedazy religijnego zbawienia za pieniadze. Nauczajac iz wierni powinni dostapic go z wlasnej woli , poprzez laske. Chwyciwszy "bicz" "powywracal" stoly bankierow i i wypedzil ze swiatyni tych , ktorzy "sprzedawali woly, baranki i golebie". Od tej pory nie mialo juz byc oplat inicjacyjnych, jedynie dobrowolne dary. Religja - nauczal- to nie finansowe machinacje, lecz dar od Boga. Za ten i za wiele innych protestow przeciwko systemowi stworzonemu przez Heroda Jezus zostal wykluczony z misji.
wspierajac plan zaszczepienia Zydom i innym odnowionego judaizmu Herod stworzyl jednak podstawy nowego systemu establishmentu religijnego. System ten mial sie jeszcze wielokrotnie przeobrazic., zanim dal poczatek czemus , co jego tworcy z trudem by rozpoznali jako ; kosciol chrzescijanski.

W/g zwojow z nad Morza Martwego Barbara Thiering.

* Wspolczesnie w oparciu o idee i system zasad dawnych Essenczykow tworzacych Nowy Izrael dziala organizacja katolicka Opus Dei , wlacznie ze swoim bankiem ktory nosi nazwe Milennium.
Źródło: fzp.net.pl/forum/viewtopic.php?t=1549